اين جمله رو تا حالا از چند نفر ديگه هم شنيده بودم و پيش خودم فكر كردم حد آزادي و امنيتي كه براي ايراني امروزي تعريف ميشه چقدر تنزل كرده. واقعاً چي به سر ما آورده ان كه با وجود اينهمه قتل، دزدي، بزهكاري و اختناق درون مرزي، چشمهامونو مي بنديم و خدا رو بخاطر اينهمه امنيت شكر مي كنيم؟ كدوميكي از ما ميتونيم بريم و در ملاء عام دو كلمه حرف حساب دلمونو بدون ترس از عواقب بعدي اش بزنيم؟
از طرف ديگه هيچ وقت فكر كرده ايم كه اين امنيت ظاهري برون مرزي كه دل بعضيامونو مالامال از رضايت ميكنه به چه قيمتي فراهم شده؟ هيچ ميدونيم كه چقدر باج ميديم تا باهامون كاري نداشته باشن؟
هيچ خبر داريم كه قراردادهاي بيع متقابل نفتي داره چي به سرمون مياره؟
معاملاتي كه خارجي ها با ما مي كنن دو،سه برابر قيمت بين الملليه. يعني دو، سه برابر قيمتهايي كه با كشورهايي مثل هند و تركيه حساب مي كنن. علاوه براين، هم دولت دموكرات امريكا و هم دولت جمهوري خواه، هر دو روي اين نكته تاكيد دارن كه با ايران برخورد نظامي نمي كنيم و اين روش رو مصلحت نميدونيم. ميگن به ايران از طريق اقتصادي ضربه مي زنيم.
در فصلنامهء خاورميانه در زمان كلينتون دموكراتها ميگفتن كه ما در برابر ايران احتياج به عمليات نظامي نداريم. ما با فشار اقتصادي اگر كوچكترين فشاري وارد كنيم، اونها واكنشهايي نشون ميدن كه وضعشونو بيشتر خراب مي كنه. از جمهوري خواه ها هم كسي مثل خانم رايس كتابي نوشته بنام "ديپلماسي ايالات متحده در دولت جمهوري خواه". دوسوم اين كتاب مربوط به ايرانه. رايس در اونجا ميگه كه اگه ايراني ها بخواهن ماجراجويي سياسي بكنن، ما در خليج فارس تمام نيروي دريايي شونو از بين مي بريم.
و لي ما احتياجي به عمليات نظامي نداريم. ما با فشار اقتصادي مي تونيم اين دولت رو تا مرز فروپاشي پيش ببريم.
محسن رضايي توي كنفرانسي در آتن گفته بود كه امريكا قدرت داره و ما هم نفت داريم....
توي 23 سال گذشته ما حدود 575 ميليارد دلار درآمد نفتي داشته ايم. اما فقر روزافزون مردم ما از بين نرفته. ما در مقايسه با كشورهاي غيرنفتي منطقه مثل اردن، تركيه، هند و پاكستان رشد و توسعهء كمتري داشته ايم. اين پول ها كجا رفته ان؟
| || 5:22 AM