سلطان‌بانو

Saturday, April 16, 2005

● توی همهء زبونای دنیا و همهء کشورهای جهان شايد بزرگترین اهانت و توهین کلامی به یه زن، نسبت دادن صفت روسپی به او باشه. بعضی از مردها معتقدن که روسپیگری همیشه وجود داشته و خواهد داشت و باید آزاد باشه (تا دسترسی به منبع ارضای نیازهای غیراخلاقیشون همیشه فراهم باشه!). زنهای سوئدی اما، در قالب انجمنها و گروهها، اعلام کردن: اینکه روسپیگری تا امروز وجود داشته، به این معنا نیست که باید ادامه پیدا کنه.
به این ترتیب روسپیگری بعنوان نمادی از استضعاف زنها شناخته شد که باید باهاش مبارزه میشد.
در سال 1972 چند نفر از اعضای پارلمان سوئد پیشنهاد کرده بودن به منظور کنترل و نظارت بر مسائل روسپی ها و تاثیرات اون بر جامعه، دولت سوئد اقدام به تاسیس محله های ویژه بکنه. (منظور همون خانه هاي عفاف خودمونه...)
توی همین سال یه کمیتهء 8 نفره (که 7 نفرشون مرد بودن!) گزارشی دربارهء جرائم جنسی تهیه کرد و توی اون گزارش اعلام کرد که دولت نباید در زندگی جنسی مردم دخالت داشته باشه و اگه تجاوز خیلی آسیب زننده نباشه متجاوز باید صرفاً جریمهء مالی بشه. همینجا بود که زنگ خطر برای زنهای سوئدی به صدا دراومد. اونچه که قرار بود "حقوق آزادی جنسی" باشه, تبدیل به "آزادی مطلق جنسی مردها" شده بود. فریاد اعتراض زنهای سوئدی با راهپیمایی ها و تظاهرات پی در پی این تفکر رو در نطفه خفه کرد.
27 سال طول کشید تا اوضاع و شیوهء تفکر عمومی در این باره 180 درجه تغییر کنه و به ممنوعیت مطلق خرید خدمات جنسی، اونم بدون قربانی کردن زنها منجر بشه تا هیچ مردی به خودش اجازه نده که زنها یا بچه ها رو ملعبه و کالای قابل خرید و فروش بدونه.
(متن كامل اين مطلب توی مجلهء حقوق زنان چاپ شده)

|  ||  7:59 AM

 

This page is powered by Blogger. Isn't yours?