سلطان‌بانو

Friday, August 05, 2005

● قوانين اساسي ايران هميشه طوري تفسير ميشه که انگار منظور قانونگذار از بکار بردن عبارتهايي مثل "عموم افراد اجتماع"، "مردم"، "ملت" فقط جمعيت مذکر کشوره. یکی از دلایلش تضادها و ابهامات زیادیه که توی جملات نوشته شدهء این قانون وجود داره. توي قانون اساسي ايران با وجود اينکه هميشه ملت رو مجموعه اي از مردم، صرفنظر از رنگ و نژاد و دين و جنسيت تعريف کرده ان اما در جاهاي ديگهء اين قوانين هميشه صف زنها رو از صف مردها جدا کرده ان و اونا رو توي امور حساس زندگي خانوادگي و سياسي و شغلي مامور اجراي خواسته هاي مرد قرار داده ان.
حسین درخشان به تازگی کار قشنگی کرده که نه تنها به درد رفع خیلی از مشکلات کار گروهی سلطان بانو با دوستانش می خوره، یه کاربرد خیلی عالی هم داره: تدوین دوبارهء قانون اساسی ایران. خیلی وقت بود به این فکر می کردم که فقط بیان نقائص قانون کافی نیست. ما باید با کمک حقوقدانای خبره ای که داریم پیش نویس قانون اساسیی رو که مورد نظرمونه آماده کنیم و در زمان مناسبش، بطور شفاف اعلام كنيم که قانون باید چطور باشه. (بعضی از دوستان البته معتقدن که اصلاً میشه لزوم وجود یه قانون بلند بالای اساسی رو زیر سوال برد. ولی بنظر میرسه این تغییرات بنیادی تا بیاد با فرهنگ ما هم آهنگ بشه، عاقبتِ همون سنگِ بزرگ رو پیدا می کنه).
حسین درخشان با معرفی تکنولوژیِ wiki و همچنین ساختن یه محیط مجازی برای اینکار به قول معروف استارت کارو زده و به قول شبکه کارا بخش passive شو آماده کرده. فقط باید همگی همت کنیم و بریزیم سرش و هر کی یه گوشه شو بگیره(درخشانو نمی گم ، قانونو میگم!). مطمئناً سلطان بانو انرژیشو روی بخشهایی از قانون میذاره که به مسائل زنان مربوط میشه.(برای بقیهء بخشها دوستان علاقمند فراوونن).
درسته که خیلی از قضایا باید بطور ریشه ای تغییر کنه تا اوضاع جامعه مون رو به بهبود بره ولی یادمون باشه که قانونِ درست، میتونه فرهنگ سازی کنه.

لطفاً از اینجا شروع کنین!

|  ||  6:30 AM

 

This page is powered by Blogger. Isn't yours?