Saturday, August 06, 2005
● اورانیوم سنگین ترین عنصریه که طبیعت در اختیار بشر گذاشته. اورانیوم دو نوعه: اورانیوم 238 و 235. هسته های اورانیوم 238 دو به دو بهم چسبیدن. یعنی میشه گفت که اورانیوم 238 بهم چسبیده و یکپارچه است. اما اورانیوم 235 زوج نیست و یه نوترون تنها داره و اگه یه نوترون دیگه هم بهش برخورد کنه انرژیی پس میده که باعث تقسیم شدن اورانیوم میشه. بخاطر همین برای ساختن بمب اتمی نیاز به اورانیوم 235 دارن.از هر هزار واحد اورانیومی که توی طبیعت وجود داره، فقط هفت تای اون اورانیوم 230و پنجه. این هفت تا باید از هر هزار اورانیومی که در اختیار هست جدا بشه. به مجموعهء 235 های جدا شده، اورانیوم غنی شده میگن.غنی کردن اورانیوم کار ساده ای نیست.
برای ساخت بمب اتمی از نیروگاه برق هسته ای راه ساده تری هم وجود داره. هر بار که نوترون رو به اورانیوم 238 برخورد بدیم، دو تا نوترون دیگه استخراج میشه. این نوترون، اورانیوم 238 رو تبدیل به پولوتونیوم میکنه. پولوتونیوم که در طبیعت وجود نداره و بصورت مصنوعی تولید میشه از اورانیوم هم سنگین تره. محاسبات نشون داده که اگه بعد از سی روز کار یه رآکتور، پولوتونیوم اونو استخراج کنیم انقدر پولوتونیوم داریم که بتونیم بمب اتمی بسازیم. جدا کردن پولوتونیوم از اورانیوم کار ساده ایه. به همین دلیل هر کشوری که نیروگاه برق هسته ای داشته باشه و تحت کنترل قرار نگیره، اگه بخواد، میتونه بمب اتمی بسازه.